Jak iść drogą lectio divina

I. Czytanie (lectio)

Panie Jezu, otwórz moje oczy, abym widział Twoje cuda. Naucz mnie słuchać tego, co do mnie mówisz, i pozwól oglądać Twoje oblicze.
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jakby Duch Święty dyktował go specjalnie dla ciebie. Słowo Boże, które zostało spisane, jest słowem, które musi być przez ciebie usłyszane i przyjęte całą twoją istotą.

  • Znajdź sobie miejsce, które pomoże ci wyciszyć się zewnętrznie i wewnętrznie.
  • Czytaj wybrany tekst Słowa Bożego powoli i półgłosem. Takie czytanie pomaga uczestniczyć w lekturze całym ciałem i ułatwia zapamiętywanie.
  • Staraj się czytać tekst całym sobą: całym umysłem, sercem i wolą.
  • Ucałuj Pismo Święte z miłością i adoracją.

II. Medytacja (meditatio)

Panie Jezu, daj mi zrozumieć Twoje słowo, nasyć mnie swoim słowem, by całkowicie mnie przetrawiło i poddało Twojej woli.
Staraj się zrozumieć tekst dogłębnie. Pytaj siebie: co Bóg mówi do mnie? Medytacja to stopniowe wprowadzenie w tajemnicę Słowa: pilne skupienie twojego umysłu i poszukiwanie ukrytej prawdy. Koncentruj się na Słowie, a nie na sobie. Jego bogactwo będzie ci pomagało poznać i zrozumieć siebie. Zatrzymaj się nad fragmentem, który przykuł twoją uwagę. Przylgnij do słowa nowego, które cię zadziwia lub niepokoi. Powtarzaj je i rozważaj. Z Maryją zachowuj słowo w sercu i czekaj na zrozumienie.

  • Rozpocznij lekturę cichym głosem.
  • Powtarzaj słowo lub zdanie, które przykuwa twoją uwagę – nasycaj się nim.
  • Szukaj wyjaśnienia Pisma przez Pismo, to znaczy powiąż słowo lub zdanie z jakimś innym słowem Pisma, które przychodzi ci na myśl.
  • Wypisz słowa, które dzisiaj najbardziej do ciebie przemówiły. Umieść je na widocznym miejscu jako drogocenny klejnot dnia.

III. Modlitwa (oratio)

Panie Jezu, naucz mnie rozmawiać ze swoim Ojcem, napełnij moje serce miłością, abym odpowiedział na Jego wezwanie.
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Nim swe serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie Słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej lectio i meditatio. Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś.

  • Uwielbiaj Boga i dziękuj Mu za to, kim jest w twoim życiu.
  • Przywołaj na pamięć to, co Bóg uczynił w historii twojego życia.
  • Błagaj Go, proś, wołaj, wyrażaj swoje cierpienie.
  • Możesz tak się modlić w każdej chwili, w wybranym czasie, podczas Eucharystii, różańca…

IV. Kontemplacja (contemplatio)

Panie Jezu, włącz mnie w strumień miłości Trójcy Świętej, w tę ciszę, która przerasta każde słowo i odczucie. I poślij mnie, abym był Twoim świadkiem.
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa.

  • Staraj się milczeć i pozostawać w bezruchu, w skupieniu.
  • Otwórz się na łaskę kontemplacji, czyli bądź z Bogiem tam, gdzie On przebywa.
  • Trwaj w doświadczeniu oczekiwania i spojrzenia. Najważniejsze jest przebywanie w głębokiej więzi z Nim samym.
  • Staraj się patrzeć Jego oczyma na siebie, na drugich, na wydarzenia i pozwól, aby wszystko przenikała Jego łaska. Kiedy zaczniesz tak widzieć, wtedy zaznasz pokoju.

„Od osoby, która pragnie kroczyć drogą lectio divina, oczekuje się fundamentalnego wyboru: postawienia Słowa Bożego w centrum swojego życia, umiłowania go ponad wszystko, słuchania i przyjmowania Słowa Bożego całym sobą: umysłem, sercem i wolą (…). Tak przeżywane Słowo Boże ma wpływ na odpowiedzialne przeżywanie codziennego życia i związanych z nim spraw. Słowo Boże postawione w centrum codzienności porządkuje ją i oczyszcza z chaosu, z niepokoju i z egoistycznych dążeń. Staje się punktem odniesienia w rozeznawaniu codziennych wyborów. Uczy szukania woli Bożej i odpowiadania na nią. Wychowuje do kontemplacji pośród codzienności” (Basil M. Pennington OCSO).

V. Działanie (actio)

Opracował ks. Krzysztof Wons SDS

 

Kolejny artykuł: Przygotowanie do lectio divina